Ὅλοι ἐμεῖς εἴμαστε ἀδέλφια, γιατὶ προερχόμαστε ἀπὸ ἕναν πατέρα καὶ δημιουργό. Μόνο ἐμεῖς ἔχουμε γίνει κατ’ εἰκόνα Θεοῦ. Καταγόμαστε ἐπίσης ὅλοι ἀπὸ ἕναν ἐπίγειο πατέρα, τὸν Ἀδάμ. Ἐμεῖς κατοικοῦμε καὶ στὸν ἴδιο τόπο καὶ ἔχουμε κοινὴ μητέρα τὴν Ἐκκλησία. Ἀρχηγὸς τῆς...
Αν οι μάρτυρες της Αγάπης βαφτίσθηκαν στο αίμα, ισχύει άραγε και το αντίστροφο, ότι όποιος δίνει το αίμα του είναι μάρτυς της Αγάπης; Αν οι ομολογητές της πίστεως διώχθηκαν, εξυπακούεται ότι όποιος απομακρύνεται από τη θέση ή τον τόπο του είναι ομολογητής της πίστεως;...
Τοὺς μῆνες Φεβρουάριο καὶ Μάρτιο ἡ Ἐκκλησία τοποθέτησε τὴν μνήμη ἀρκετῶν ἁγίων Ὁμολογητῶν τῆς Εἰκονομαχικῆς περιόδου (ἔτη 726 – 842, ἐπίκεντρο ἡ Κωνσταντινούπολη), οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν κατατρεγμοὺς καὶ σωματικὲς τιμωρίες ἀπὸ τὴν βασιλικὴ ἐξουσία ἐξαιτίας...
Τον τελευταίο καιρό, και με αφορμή την πανορθόδοξο Σύνοδο της Κρήτης, περιφέρεται ο προβληματισμός για τη χρήση του όρου Εκκλησία και για τις σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών προς τις άλλες χριστιανικές ομολογίες. Εύλογες ανησυχίες παράγουν γόνιμη κριτική, κάποτε όμως...
Τὰ Χριστούγεννα, λέμε, εἶναι μιὰ οἰκογενειακὴ γιορτή. Δώσαμε ἔμφαση καὶ στὴν “ἁγία οἰκογένεια”, ξεχνώντας κάπως τὸ ἴδιο τὸ μυστήριο. Ἀνταλλάσσουμε κάρτες, εὐχές, δῶρα, παραθέτουμε τραπέζι, καὶ ὅσο μποροῦμε προσπαθοῦμε νὰ ξεχνᾶμε τὰ βάσανά μας. Τίποτα κακὸ...
Σε βασιλική, χρυσή πόλη θα μπούμε, διά στενής και πλατειάς πύλης, με χειραγωγούς τους αποστόλους, τους αγίους, το Πνεύμα, πόλη όχι σαν τις δικές μας, τις χωρισμένες σε αγορά και παλάτια, γιατί τα πάντα είναι εκεί παλάτι. Ας θερμάνουμε τις αισθήσεις, ας ανοίξουμε τις...
Εάν έχουμε μια αμυδρή γνώση για τον Θεό, είναι διότι ο Ίδιος παρεμβαίνει προσωπικά στην ιστορία και συνάπτει διαθήκη με τους ανθρώπους. Αρχικά “δημιουργεί” ένα έθνος, το εκλέγει και το καλεί από αγάπη και μόνο, το κάνει περιουσία του, ποίμνιο και άμπελό...
Κύριε δωσ’ μου σύνεση, Κύριε, δωσ’ μου γνώση, Κύριε, να πράττω δίδαξε κι εγώ τις εντολές σου. Κι αν ως θνητός αμάρτησα πιό από θνητό, το ξέρεις, μα εσύ με την απέραντη ευσπλαχνία σου, θεέ μου, μου ’δειξες οίκτο του φτωχού καί του ορφανού στον κόσμο και, Δέσποτα, εσύ...
Όσο το παιδί μαθαίνει το αλφάβητο, τα γράμματα καθ’ εαυτά είναι ένα είδος ειδώλων. Αποτελούν για κείνο την υλική πραγματικότητα. Όπως το παιδί προφέρει, δίνει όλη την προσοχή του στα γράμματα και με όλη τη διάνοιά του σκέφτεται μόνο τα γράμματα. Όταν διαβάσει...
Η μοναχική ζωή ονομάζεται και αγγελικόν πολίτευμα, διότι πρώτο των αγγέλων η δοξολογία και η ευχαριστία. Έχουν όμως διακονίες και οι άγγελοι, που είναι το δεύτερο. Μία διακονία τους είναι η διακονία προς τον Θεόν και η δευτέρα προς τους ανθρώπους, να τους βοηθούν, δια...
